Bilgi paylaştıkça çoğalır

Mürekkebi bitmişti çocuğun. Onu da mı yağmur içmişti ne. Bir kıymık kopardı tahta pencereden. Bir parça kumaş yırttı arka cebinden. Önce yağmura buladı, sonra küçücük elleriyle sıktı boş mürekkep şişesine. Bi’ iki damla lacivert leke. Bandırdı kalemi, koyuldu masala. Geçen sene murekkebi cebine akmışmış. Yalanlarla yıkandı yağmurda. O gece başladı masal. O gece battı bi’ kıymık eline. Emdi kanını… Kanı sıcak, dudakları kuru ve çatlak çocuğun. Sonra başladı yazmaya…

BEN BÜYÜMEM SADECE ZAMAN GEÇER
BİR SAĞANAK İLE KAYGANLAŞIR ZEMİNLER
BAZI CÜMLELER ÇOK ZOR KURULUR
BAZEN KARANLIK BİZİ DE KORKUTUR
BEN SÖYLEMİŞTİM İŞTE
HİÇ DE SEVMEMİŞTİM OYSA
NE MASUMİYET KALDI
NE BOŞ SATIRLAR
EN SEVDİĞİN YOLLAR
KAYBOLDUĞUN SOKAKLAR

Bir yorumda siz bırakın

Please enter your comment!
Please enter your name here