Bilgi paylaştıkça çoğalır

Bir odaya giriyoruz hep birlikte, biri var karanlıkta durmuş hayaletlerini bekliyor, bizi şahsına münhasır hayaletlere çeviriyor ancak şikayetçi değiliz.

Bir kadın, oldukça güzel bir kadın bize hikayesini anlatıyor, sonra ise başka bir kadın geliyor bize şarkılar söylüyor-söyletiyor, o gidiyor kalbi ufalanmış bir kadın geliyor kırıklarını toparlamaya çalışıyor ancak başaramıyor. Bu kadınların hepsi birbirinden güzel,  aynı rengin farklı tonlarını oluşturuyorlar.

Eğer hala sokakta trans bir birey gördüğünüzde farklı olduklarını düşündüğünüz için gözlerinizi dikip onları rahatsız edecek şekilde onlara bakıyorsanız, bu oyuna gidin!

Eğer eşcinselliğin bir hastalık olduğunu düşünüyorsanız, bu oyuna gidin!

Bu oyuna gidin ve biraz da olsa anlamaya çalışın.

 

‘’Sevgili günlük,

Neden böyleyim bilmiyorum, anne ve baba da bilmiyor. Aslında hiç istemezdim böyle olmayı ama sanırım böyleyim galiba.’’

Yazan: Şâmil Yılmaz
Oynayan: Ahmet Melih Yılmaz
Yöneten: Serdest Vural
Işık tasarım: Umut Eser
Dış ses: Ayşegül Çaylı
Asistan: Nazli Özdemir

Öncelikle Şamil Yılmaz’a o kocaman kalbi için, sonrasında  Ahmet Melih Yılmaz’a mükemmel sesi, beden dili  ve bize ilettiği tüm o duygular için, ardından tüm ekibe bu güzel oyunun bir parçası oldukları için teşekkür etmek istiyorum.

Oyun Mek’an Sahne’de, Ankara’da! İstanbul ziyaretlerini kaçırmamak için ekibi sosyal medyadan takip etmeyi unutmayın!

İyi seyirler!

 

Bilgi paylaştıkça çoğalır
Önceki konu3 Gitar ve Muhteşem Çocuklar
Sonraki konuMayday ile Bokeh: Zırh
Ben Tanrı'nın aldırmak isteyip başaramadığı çocuğuyum.

Bir yorumda siz bırakın

Please enter your comment!
Please enter your name here