Bilgi paylaştıkça çoğalır

Yürüyüşe çıktığım her zifirilikte kendimi kaybetmekten korkuyordum hep. Bilmezdim o dinginliğin yarattığı zihinsel kıvılcımların çakralarımdan fışkıracağını. Yada bilmezdim bir köpeğin gecenin 3’ünde bana yoldaşlık yapacağını.

Kaldırımın parke taşlarını saymayı bırakalı kaç kaldırım geçtim bilmiyorum. Tek bildiğim evimden çok uzakta olduğum. Geri dönemeyişlerimin bahanelerini hep soğuk havaya katıştırarak ısınmaya çalıştım. Fakat olmadı. Ve yıldızların oluşturduğu o muhteşem gösteriye dalmış olmanın verdiği rehavet, belki de bir insanın kitap okuyuşu kadar değerliydi.

Zaman önceki günlere taş çıkaracak kadar akışkandı. Bedenimden süzülen su damlalarının yere düşüşü her bir saniye gibiydi. Saatlerdir duşta oyalanan bir çocuktum ve suda kalmaktan büzüştüm. Her su zerreciğinin tenime etkisi titreme oldu. Sanki saatlerdir bu kayada oturan ben değilmişim gibi bir his kapladı yine bedenimi. Sanki saatlerdir ben bu lanet olası kayada zehirli bir yosundum da, kimse görmedi. Her gece ay ışığına olan haykırışlarımı kaya bile duymadı.

Peki sen neredeydin? Bu aptal dünyaya varlığını armağan edemeyecek kadar meşgul bir yosunun neresindeydin? Gözümü kapatıp açtığımda aynı manzarayla karşılaşmama ümidiyle gözlerimi yıllardır kırpıştırıyor olmam ümidim olduğunu göstermez. Sadece sabırlıyım. Hepsi bu.

Bu geceyi diğerlerinden ayıran tek şey bu köpek ve bu manzara. Eminim birkaç gün sonra yine bir yürüyüş yapacağım ve bundan yine insanlığın haberi olmayacak. Saatlerce yürüyüp kafa patlatacağım. Sonra kaybolduğumu fark edeceğim ve kimsenin umurunda olmayacak. Tıpkı senin olmadığı gibi.

Kayboluşlarım gecenin karanlığına karışmakta iken sen yıllardır sürdürdüğün dostluk senfonilerine boğulmuşsun. Bunun ilacı yok… Yürüyüşlerin mesela. Kısa mesafe olarak başladığım yolları zombiye dönecek hale gelene kadar uzatıyor olmamın tek bir anlamı var. Bir yere ulaşamıyor olmam. Bir yere gidemiyor olmam. Orada duramıyor olmam, burada barınamıyor olmam.

Zaten son zamanlarda sen de kimsesin.
Aslında sen herkessin de, ben hiçbir yerim.
Ben Hiçbir yerim.

Bilgi paylaştıkça çoğalır
Önceki konuAramıza Hoşgeldin
Sonraki konuKabataş’tan Türk Kahvesine
Tüm bu ilahi karnavalın sıkı takipçisi. Odası daima düzenli. Defter. Kahve. Pizza. PANDA.

Bir yorumda siz bırakın

Please enter your comment!
Please enter your name here